Peygamber nedir ?

'Dini Bilgiler' forumunda anniccha tarafından 1 Oca 2011 tarihinde açılan konu

  1. Peygamber ne demek

    Allah Teâlâ kullarına, dilediği bilgileri ve talimatı iletmeleri için bazı insanları
    seçmiş, onları yüklenecekleri vazifeye uygun ahlâk, yetenek ve güçlerle donatmıştır.
    Kur’ân’da nebî ve resul olarak anılan bu kişiler için dilimizde peygamber kelimesi
    kullanılır. Aslı Farsça olan “peygamber” kelimesinin İslamî kaynaklardaki karşılığı “nebi”
    (çoğulu, enbiyâ) ve “resûl” (çoğulu, rüsul)’dür. “Nebi” kelimesi sözlükte; “haber ve bilgi

    alan/getiren, yüksek ve şerefli”; “resûl” kelimesi ise “elçi, aracı” demektir.
    Dinî bir terim olarak; “Allah’ın mesajını insanlara ileten, hak dini tebliğ eden” kimse
    anlamına gelir.
    “Nebî” ile “resûl” arasında fark olduğunu, yeni bir kitap yeni bir şeriat ile gönderilen
    peygamberlere “resul-mürsel” önceki bir resûl’e gönderilen kitap ve şeriatı tebliğ ile
    görevlendirilenlere de “nebî” dendiğini söyleyen bilginler olmuştur (Tehânevî, Keşşâfü
    Istılâhâti’l-Fünûn, Lübnan, 1996, I, 860, II, 1681).
    Kur’ân’da resuller gibi nebilere de kitap, hüküm ve hikmet verildiği bildirilmektedir.
    (bk. Bakara, 2/213; Âl-i İmrân, 3/70, 81; Câsiye, 45/16; Ankebut, 29/27; Hadîd, 57/26).
    “Resûl” ile “nebi” kelimelerinin geçtiği ayetler birlikte değerlendirildiğinde her
    ikisinin de ortak niteliklere sahip olduğu görülmektedir. Bu nitelikler; kendilerine kitap,
    hikmet, nübüvvet ve hüküm verilmesi ve vahyedilmiş olması, uyarıcı ve müjdeci
    olmalarıdır (bk. Âl-i İmrân, 3/79, 81; Nisâ, 4/163-165; Ahzâb, 33/34-35; Hadîd, 57/25-26; Hac, 22/52).
    Peygamberlerde beş ortak nitelik bulunur: Nâdiren işledikleri ve “zelle” denen hataları
    dışında günahtan korunmuşlardır (ismet), akıllı ve zekidirler (fetânet), Allah’tan aldıkları
    vahyi kullara olduğu gibi iletirler (tebliğ), her bakımdan güvenilir kişilerdir (emanet), özü
    sözü bir, dürüst insanlardır (sıdk).
    İlk insan ve ilk peygamber olan Hz. Âdem’den son peygamber (hâtemü’l-enbiyâ)
    Muhammed Mustafa’ya kadar birçok peygamber gelip geçmiş; bunların bir kısmına küçük,
    bir kısmına da büyük hacimli kitaplar gönderilmiştir (vahiy). Âdem’e 10, Şît’e 50, İdrîs’e
    30 ve İbrâhim’e 10 olmak üzere 100 sahîfe (bk. Süyûtî, ed-Dürrü’l-Mensûr, VIII, 489; Âlûsî, XV, 141-
    142) ile Tevrat, Zebûr, İncil ve Kur’ân isimleriyle anılan dört büyük kitap, isimleri ve
    miktarları kutsal kaynaklarda ve şifahî rivayetlerde bildirilen vahiyler, yani peygamberlere
    indirilmiş kitap ve sayfalardır (bk. A‘lâ, 87/18-19). Bunların sonuncusu, son peygamber Hz.
    Muhammed’e gelmiş bulunan Kur’ân-ı Kerîm’dir.